Nergens in Nederland vind je een beek als de Drentsche Aa. Kronkelend haar weg zoekend door het landschap, zoals zij dat al eeuwen en eeuwen gedaan heeft. Een beekstelsel bestaande uit meerdere beeklopen met namen als het Looner diep, Oudemolensche Diep en Gastersche Diep. Samen vormen ze de Drentsche Aa.

De Drentsche Aa vormde het landschap. De mens heeft hier duizenden jaren lang gebruik van gemaakt. Elders werden de beken langs de liniaal rechtgetrokken om keurige rechte afwateringskanaaltjes te worden. De Drentsche Aa kon gelukkig rustig haar gang blijven gaan. Hier nam de mens het landschap letterlijk en figuurlijk voor wat het waard was. Met de beek is ook het oude, typisch Drentse esdorpenlandschap bewaard gebleven: de Saksische boerderijen rond de brink, de akkers op de bolle essen, de hoger gelegen velden en de hooilanden en weilanden in het lager gelegen beekdal. Het resultaat is het best bewaarde beek- en esdorpenlandschap van West-Europa. Sinds december 2002 is het gebied één van de twintig Nationale Parken van Nederland.